|
Pura Acros Purification Perez Benavent (Pura Acros) towarzyszka życia Fedrico Acrosa, urodziła się w czerwcu 1919 roku w Walencji. Później przeniosła się do Barcelony. Bardzo dobra uczennica, w wieku 13 lat podejmuje pracę aby pomóc w utrzymaniu rodziny. Naukę kontynuuje w szkole wieczorowej. Pura aktywnie działała w MUJERES LIBRES w Barcelonie i została członkiem ogólnonarodowego podkomitetu organizacji. Uczestniczyła też w działaniach CNT, FAI i Młodzieży Libertariańskiej, często pełniąc rolę sekretarki i protokólantki na spotkaniach. Uczyła się prowadzić tramwaj, ale w końcu nie udało się jej dostać tej pracy. W 1936 r. poznała Fedrico Arcosa, członka Młodzieży Libertariańskiej. Pura nie była nigdy zadowolona z metod i uprzedzeń tak zwanych przywódców ruchu i kiedy tylko nadarzyła się sposobność zajęła się uczeniem dzieci w jednym z kolektywów w Tabernes de Valldinga. Emma Goldman powiedziała kiedyś : „Widząc rewolucje nie mogło się nie pójść na wieś i do małych miasteczek!”. Fedrico zaś skwitował to słowami: „Życie w takich wspólnotach było jak jedna wielka rodzina. Każdy był oddany innym i swoim ideom!”. Pura znalazła szczęście w życiu wśród ludzi w Tabernes. Po upadku rewolucji, Pura nie zdecydowała się na ucieczkę z kraju. Pozostawała w ukryciu i żyła z ryzykiem śmierci z rąk faszystów. Zajęła się wspieraniem więźniów z ruchu libertariańskiego. W latach 50. wyemigrowała do Kanady. Tam nauczyła się angielskiego, pracowała jako pielęgniarka i korespondencyjnie współpracowała z prasą libertariańską, szczególnie z „Boletin de Mujeres Libres”. Prowadziła bogatą korespondencję z przyjaciółmi w Europie i Ameryce, wspierała kobiece i pokojowe ruchu w Kanadzie. Zmarła 12 października 1995 r. Pura pozostanie w naszej pamięci także ze względu na przepiękne kompozycje z suszonych kwiatów. Tej sztuce oddana była przez wiele lat, dzięki niej, m.in. pokonała chwilowy okres utraty wzroku. Jej prace pojawiły się na wielu wystawach wytwórstwa ręcznego i otrzymała wiele nagród. Krążyły też w naszej społeczności przy okazji narodzin, ślubów etc. Marilyn Rashid, członkini FIFTH ESTATE, tak przemówiła do zebranych na jej pogrzebie: „Pura była wyjątkowym i mądrym człowiekiem. Czuje się zaszczycona na myśl, że ją znałam, jadłam jej paellę i słuchałam jej opowieści... Jak wszyscy pamiętają, Pura zawsze temperowała romantyczne wspomnienia Fedrica z Rewolucji Hiszpańskiej. Potrafiła być ciętą realistką. Pura jak nikt inny wiedziała o potencjale prawdziwego równouprawnienia i równości płci. Rozumiała wszystkie frustracje i nieudane przedsięwzięcia. Fedrico na przykład, zwykł opowiadać o spotkaniach anarchistów, np. z Duruttim, a Pura zwykła przerywać mu i przypominać o tych wszystkich kobietach, które musiały gotować i prac dla tych działaczy. Pura posiadała klarowna pamięć, siłę dowcipu, kochała poezję i literaturą. Przeżyła swoje życie jako skromna kobieta, która była wierna swoim ideałom i nigdy nie przestała myśleć, kwestionować i szukać”. |